پرش لینک ها

نگاهی جامع به لایت کوین (Litecoin)

در حالی که هر روز تعداد زیادی از مردم علاقه به حضور در بازار ارزهای رمزنگاری شده را ابراز کرده و وارد این بازار می شوند، افرادی هستند که علاقه مند به سرمایه گذاری روی این ارزها به جز بیت کوین و اتریوم هستند. در حال حاضر لایت کوین (Litecoin) یکی از محبوب ترین انتخاب ها است. در نظر داشته باشید که ارز لایت کوین از ابتدای سال 2017 چیزی در حدود 7291 درصد افزایش پیدا کرده! این مقدار برای بیت کوین فقط 1731 درصد بوده است. گراف رشد ارزش لایت کوین دیوانه وار است. در ادامه این مقاله نگاهی جامع به لایت کوین و البته فرآیند کاری آن خواهیم داشت.

ریشه های لایت کوین

در حالی که هویت سازنده بیت کوین یعنی Satoshi Nakamoto هنوز به عنوان یک راز مطرح می شود، سازنده لایت کوین یعنی Charlie Lee حضور بسیار پر رنگی در رسانه های اجتماعی و بلاگ شخصی اش دارد. Charlie Lee کارمند سابق گوگل است که رویایش ساخت نسخه ای کوچک تر از بیت کوین بوده. در حالی که دیدگاه کلی نسبت به بیت کوین چیزی شبیه به طلا است و از آن برای نگه داری سرمایه استفاده می شود، لاین کوین شباهت زیادی به نقره دارد. این بدان معنی است که تبادل آن بسیار ارزان تر است و در معاملات روزانه کاربر بیشتری دارد. در روز هفتم اکتبر سال 2011، لایت کوین اولین بار از طریق شبکه متن باز GitHub به بازار عرضه شد. شبکه لایت کوین نیز در روز 13 اکتبر سال 2011 آغاز به فعالیت کرد. به صورت کلی باید گفت که لایت کوین در واقع یک زیر شاخه از نرم افزار بیت کوین است. در مقام مقایسه باید گفت که بیت کوین دارای محدودیت 21 میلیون واحدی است اما این محدودیت در لایت کوین به 84 میلیون واحد افزایش پیدا کرده است. بیت کوین برای امنیت از الگوریتم SHA-256 استفاده می کند اما لایت کوین برای حفظ امنیت از الگوریتم Scrypt بهره می برد. اگر بخواهید درک درستی از لاین کوین داشته باشید، مقایسه با بیت کوین امری ضروری به شمار می رود. باید پذیرفت که لایت کوین بسیار شبیه به بیت کوین است. سوال مطرح شده این است که تفاوت اساسی این دو ارز رمزنگاری شده چیست که باعث می شود از یکدیگر متمایز باشند؟

ماینینگ لایت کوین

یکی از تفاوت های اساسی و تکنیکی ما بین این دو ارز فرآیند ماینینگ آنهاست. هر دو ارز از سیستم اثبات کار بهره می برند. درک سیستم اثبات کار، مسئله ای دشوار نیست. ماینرها از قدرت پردازشی خود برای حل مسائل سخت رمزنگاری شده استفاده می کنند. حل این مسائل باید دشوار باشد، چون اگر این فرآیند آسان باشد ماینرها می توانند بسیار سریع بلاک ها را ماین کرده و تمام موجودی بیت کوین را تمام کنند. در حالی که حل مسائل بسیار دشوار است، فرایند راستی آزمایی برای درست بودن پاسخ چندان سخت نیست. بیت کوین و لایت کوین نگاهی متفاوت به این مساله دارند. بیت کوین از الگوریتم تابع هش SHA-256 برای ماین کردن استفاده می کند. دیری نگذشت که ماینرها درک کردند با تلفیق قدرت پردازشی خود و پردازش موازی می توانند توان بسیار بیشتری داشته باشند. در پردازش موازی، دستورالعمل های برنامه بین پردازشگر ها تقسیم می شود. با انجام این کار زمان مورد نیاز برای اجرای برنامه به شکل قابل توجهی کاهش پیدا خواهد کرد. مسائل SHA-256 به قدرت پردازش بسیار زیادی نیاز دارند. این نیاز باعث افزایش استفاده مخصوص از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص شدند. به صورت کلی ایده Satoshi Nakamoto برای ماین کردن بیت کوین، دیدگاهی بسیار دموکراتیک بود. بدین صورت که یک فرد عادی می توانست با لپتاپ شخصی خود عملیات ماینینگ را آغاز کرده و در شبکه حضور داشته باشد. البته با پیشرفت استفاده از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص، دیگر این فرد شانسی برای موفقیت و تبدیل شدن به یک ماینر را نخواهد داشت. فرآیند ماینینگ، فرآیندی بسیار پرمصرف از دیدگاه انرژی است. یکی از انتقادات مهم وارد شده به بیت کوین نیز همین مصرف بسیار زیاد الکتریسیته است. مشکل بعدی نیز تمرکز زیادی روی ارز است. لایت کوین برای مبارزه با این مشکلات از الگوریتم Scrypt استفاده می کند.

 

نگاهی جامع به لایت کوین (Litecoin)
نگاهی جامع به لایت کوین (Litecoin)

Scrypt چیست؟

Scrypt در ابتدا با نام S-crypt شناخته می شد. این الگوریتم در واقع از پایه SHA-256 استفاده می کند اما محاسبات در آن نسبت به SHA-256 مرتب تر است. به همین خاطر موازی کردن پردازش امکان پذیر نیست. شاید سوال این باشد که انجام اینکار چه معنی می دهد؟ فرض کنید که شما دو عملیات A و B را در اختیار دارید. در بیت کوین امکان دارد که با استفاده از مدارهای مجتمع با کاربرد خاص، عملیات A و B به صورت همزمان و موازی انجام شوند. گرچه در لایت کوین انجام عملیات به این شکل نیست. عملیات ها سری شده و شما برای انجام عملیات B نیاز دارید که عملیات A را به صورت کامل انجام داده باشید و سپس به سراغ B بروید. اگر در لایت کوین قصد انجام عملیات به صورت سری را داشته باشید، مشکلاتی در زمینه مدیریت حافظه به وجود خواهد آمد. Scrypt را به خاطر مشکلات به وجود آمده در مدیریت حافظه می شناسند چون فاکتور محدود کننده آن حافظه است نه قدرت خام پردازش. انجام پنج پردازش به صورت همزمان به پنج برابر حافظه نیاز خواهد داشت. البته امکان استفاده از دستگاه هایی با چندیدن گیگابایت حافظه وجود دارد اما دو فاکتور اصلی از اینکار جلوگیری می کند:

  • مردم معمولی می توانند از همان سیستم مدار مجتمع برای کاربرد خاص بهره ببرد
  • خرید حافظه به بودجه بسیار بیشتری نیاز دارد.

Scrypt به گونه ای طراحی شده که از قابل دسترس بودن ماینینگ برای همه مطمئن شویم. گرچه به تازگی شرکت هایی مثل Zeus و Flower Technology توانستند مدارهای مجتمع با کاربرد خاص برای Scrypt طراحی کنند. این مورد می تواند پایانی برای رویای دموکراسی در ماینینگ باشد.

سرعت تراکنش در لایت کوین

میانگین زمان مد نظر برای ماین کردن هر بلاک در لایت کوین 2.5 دقیقه است. این مقدار در بیت کوین 10 دقیقه در نظر گرفته شده است. به خاطر پیچیدگی شبکه و سرعت کم ماینینگ، زمان مد نظر برای انجام تراکنش شاید به 29 دقیقه افزایش پیدا کند. این ویژگی برای فروشندگانی که تعداد زیادی ریزتراکنش در روز انجام می دهند، بسیار عالی به نظر می رسد. استفاده از لایت کوین می تواند سرعتی چند برابر بیت کوین در انجام تراکنش ارائه کند. یکی دیگر از مزیت های دیگر لایت کوین، ساخت سریع بلاک هاست. زمان کمی که برای ماین کردن بلاک ها در نظر گرفته شده باعث می شود که ماینرها فرصت مناسبی برای ماین کردن داشته باشند و سپس به پاداش مد نظر خود برسند. از نظر تئوری پاداش های عملیات مانینگ باید بسیار خوب در شبکه لایت کوین تقسیم شود. در نهایت باید گفت که این سیستم باید بسیار غیر متمرکز باشد. البته مشکلاتی با سرعت تراکنش بالا به وجود می آید. از آنجا که زمان مد نظر برای ساخت بلاک ها بسیار کم است، بسیاری از بلاک ها بدون صاحب به حال خود رها خواهند شد. از این بلاک ها به عنوان بلاک های یتیم یاد می شود.

بلاک های یتیم

عملیات ماینینگ در واقع مبارزه ای بین ماینرهاست. در این ماین کردن شما شاهد تعداد زیادی ماینر هستید که به شدت علاقه دارند تا بلاک بعدی را به زنجیره خود اضافه کنند. در بازه های زمانی پیش آمده که بیش از یک ماینر توانسته اند تا بلاک چین جدیدی را به زنجیره خود اضافه کنند. در این زمان، شبکه تصمیم می گیرد که که بلاک بعدی چگونه اضافه می شود. بدین ترتیب بلاک های دیگر به حال خود رها می شوند و از این بلاک ها به عنوان “یتیم” یاد خواهد شد. بلاک هایی که از لحاظ قوانین شبکه هیچ مشکلی برای تصرف ندارند اما هیچ تراکنش در آنها صورت نمی گیرد. در لایت کوین به خاطر زمان بسیار کوتاه در نظر گرفته شده برای هر بلاک امکان به وجود آمدن بلاک های یتیم به شدت افزایش پیدا کرده. بلاک یتیم بار اضافه ای در سیستم است. این فشار اضافه باعث به وجود آمدن مشکلاتی در سیستم بلاک چین می شود. لایت کوین تلاش کرده تا این مشکل را با معرفی SegWit حل و فصل کند.

مقابله با حملات سیل آسا

در ماه جولای سال 2015، شبکه بیت کوین مورد حمله از نوع سیل آسا قرار گرفت. حمله سیل آسا به شکلی است که شبکه تحت فشار سیلی عظیم از تراکنش های اسپم قرار می گیرد. بدین ترتیب بلاک ها پر شده و بلاک چین مسدود می شود. در این حمله به خصوص، شبکه بیت کوین با استفاده از هزاران تراکنش اسپم مورد حمله قرار گرفت تا جایی که تعداد تراکنش های اسپم به 80 هزار عدد رسید. سوال این است که آیا لایت کوین قدرت مناسب برای مهار کردن حملات سیل آسا را دارد؟ Charlie Lee موسس لایت کوین در این مورد اشاره کرده که آنها تمام تلاش خود را می کنند که حمله از لحاظ اقتصادی برای هکرها مناسب نباشد.

معاوضه های اتمی

یکی از ویژگی های بسیار جالب لایت کوین معاوضه های اتمی یا Atomic Swaps است. معاوضه اتمی اجازه می دهد که مبادله ارز بدون نیاز به حضور شرکت یا شخص ثالث انجام شود. به صورت عادی اگر فردی به ازای یک بیت کوین خود، درخواست دریافت 100 لایت کوین داشته باشد باید برای انجام تبادل، هزینه ای را انجام دهد. در ساختار معاوضه های اتمی، وقتی فرد اول می خواهد که یک بیت کوین خود را با فرد دوم معاوضه کند، دیگر نیازی به پرداخت هزینه نخواهد بود. آنها به صورت مستقیم اینکار را انجام می دهند. معاوضه اتمی از سیستم Hashed timelock Contracs یا HTLC استفاده می کند. در این سیستم کانال انتقال واحد ارزی برای مدت کوتاهی باز خواهد شد. انجام این انتقال با رمزنگاری انجام می شود و نیاز به شیوه اثبات در آن وجود دارد. در این شیوه حتی امکان بازگشت واحد ارزی در صورت پشیمان شدن امکان پذیر است.

نتیجه گیری

لایت کوین طی سال گذشته به محبوبیت بسیار زیادی دست پیدا کرده است. از دلایل اصلی این محبوبیت، افزایش اعتماد مردم به ارزهای رمزنگاری شده، امکان تراکنش آسان و استفاده از سیستم های امنیتی مناسب است. با در نظر داشتن افزایش ارزش لایت کوین، این ارز استعداد مناسبی برای افزایش هر چه بیشتر را نیز دارد. لایت کوین می تواند مثال خوبی برای نمایش پتانسیل ارزهای رمزنگاری شده باشد. آنها یکی از اولین ارزهایی بودند که از سیستم Segwit استفاده کردند و همچنین آنها جز اولین آزمایش کنندگان سیستم معاوضه های اتمی بودند.

یک دیدگاه بگذارید